وقتی قصه می خوانی، نمی دانی کجای ذهنت قلقلک داده می شود که نمی توانی رها کنی. داستان را نشنیده ای اما هر جزئش برایت آشناست. مخصوصا اگر از فرهنگ تو برآمده باشد. ترتیب روایت فرق دارد اما می دانی که زندگی خودت است که می خوانی. پس می فهمی و با آن گریه می کنی و می خندی. "پارک لاله" را بخوانید.